زبان رسمی سازمان ملل متحد

سازمان ملل متحد (United Nations) یک ارگان بین المللی است که هدف آن ترویج صلح و عدالت در سراسر جهان است. اما با وجود 193 کشور عضو، ایجاد ارتباط در این محیط اندکی دشوار به نظر می‌رسد، و سیستم‌های گفتاری و نوشتاری محدودی توسط اعضا به کار گرفته می‌شود. شاید برای شما هم سئوال پیش آمده باشد که زبان‌های رسمی سازمان ملل کدام‌ها هستند و چگونه مورد استفاده قرار می گیرند؟ آیا حوزه‌های کلامی دیگری در آینده به مجموعه زبان‌‌های رسمی سازمان ملل متحد اضافه خواهند شد؟ در این مطلب، شبکه مترجمین راستین به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد.

 

تاریخچه زبان‌های سازمان ملل

سازمان ملل متحد (UN) بعد از خاتمه جنگ جهانی دوم در 24 اکتبر سال 1945 به طور رسمی تاسیس شد. آن زمان 51 کشور (که عموماً فاتحان آن نبرد خونین بودند) در این ارگان بین المللی نمایندگی داشتند، و زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، روسی، اسپانیایی و چینی را به عنوان 5 زبان‌ رسمی سازمان ملل انتخاب کردند.

در آن برهه از تاریخ، مبنای انتخاب زبان‌ها بیشتر سیاسی بود. ایالات متحده تازه دنیا را به این باور رسانده بود که یک قدرت عظیم اقتصادی و نظامی است؛ بنابراین انگلیسی را به عنوان ساختار کلامی متداولش از این طریق به جهان شناساند. هر چند در خارج از شوروی زیاد روسی کاربردی نداشت؛ اما این کشور بعد از جنگ جهانی دوم یک قدرت بزرگ به حساب می‌آمد که نادیده گرفتن سیستم ارتباطیش امکان‌پذیر نبود. در 10 نکته جالب توجه درباره زبان اسپانیایی به این مسئله اشاره نموده‌ایم که این کلام در 21 کشور مختلف مورد پذیرش قرار گرفته؛ لذا قرارگیری آن جزء زبان‌های رسمی سازمان ملل متحد قابل توجیه است. دو زبان چینی و فرانسوی هم به ترتیب به عنوان پرکاربردترین حوزه کلامی (به واسطه جمعیت میلیاردی چین) و یک زبان دیپلماسی به این مجموعه اضافه گردیده‌اند.

با پیوستن کشورهای بیشتر به سازمان ملل، مشخص شد که این مجموعه کلامی برای ایجاد کارکرد بهتر به تغییراتی نیاز دارد. از این‌رو در سال 1973، عربی به ششمین زبان رسمی سازمان ملل تبدیل گردید. عربی زبان اصلی 26 کشور جهان است (که در خاورمیانه و شمال آفریقا واقع شده‌اند)؛ بنابراین جمعیت زیادی به آن تکلم می‌کنند و به دلیل آمیزه‌های دین اسلام نیز بخش گسترده‌ای از مردم دنیا با آن آشنایی دارند. از این جهت افزودن آن به دایره ارتباطی اعضاء این ارگان جهانی، به حق انتخابی درست بوده است.

 

 

مناقشات و زبان‌های بین المللی

پنج ارگان اصلی سازمان ملل متحد که وظایف مختلفی برعهده دارند؛ تقریباً شاکله این نهاد جهانی را به وجود آورده‌اند. مجمع عمومی (General Assembly)، شورای امنیت (Security Council)، دبیرخانه (Secretariat)، شورای اقتصادی و اجتماعی (Economic and Social Council) موسوم به اکوسوک (ECOSOC)، و دیوان بین المللی دادگستری (International Court of justice) این پنج رکن محسوب می‌شوند.

در شورای امنیت، انگلیسی و فرانسوی به عنوان زبان‌های اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این شورا معمولاً اسناد، جلسات و سایر اطلاعات عمومی در چهار حوزه کلامی دیگر سازمان ملل در دسترس نیستند. بنابراین می‌توان به این نکته پی برد که میزان استفاده از سیستم‌های گفتاری و نوشتاری مورد تأیید این مجمع به یک اندازه نیست.

با توجه به این مسئله، نمایندگان اسپانیایی زبان سازمان ملل در سال 2001، اعتراض خود را نسبت به استفاده کم از سیستم ارتباطی خودشان در جلسات و مجامع United Nations عنوان کردند. برخی از کشورهای عضو این نهاد در طول این سال‌ها تلاش کرده‌اند تا توجه عموم را نسبت به استفاده نامتوازن از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد جلب کنند، و روند استفاده محض از انگلیسی در این ارگان را مورد نکوهش قرار دهند.

کارگزاران سازمان ملل تائید نموده‌اند که عدم توازن در استفاده از زبان وجود دارد و داشتن مفسر همزمان برای هر جلسه دارای توجیه اقتصادی نیست. هر چند بخشی از بودجه این بنیاد، خدمات زبانی را پوشش می‌دهد؛ اما بعضی اوقات هزینه ترجمه و تفسیر برعهده دولت‌هایی است که به زبان خاصی صحبت می‌کنند.

 

زبان سازمان ملل متحد

زبان رسمی سازمان ملل متحد

 

آیا تعداد زبان‌های اصلی سازمان ملل افزایش خواهند یافت؟

در حالیکه نمایندگان UN همچنان خواستار استفاده برابر از همه زبان‌های رسمی سازمان ملل هستند؛ اما برخی از کشورها اصرار دارند تا زبان رسمی دیگری نیز به این مجموعه اضافه شود. در همین راستا هند در تلاش است تا زبان هندی را به زبان رسمی بعدی این نهاد تبدیل کند. در این زمینه کمیته‌های دولتی تشکیل شده‌اند و حتی برنامه هفتگی اخبار رادیویی United Nations نیز به زبان هندی تدوین گردیده است.

اما قبل از اینکه هندی به عنوان زبان رسمی سازمان ملل تصویب شود؛ اکثریت 193 کشور عضو این ارگان باید با رسمی شدن این حوزه کلامی موافقت کنند. پس از آن هند نیاز به حمایت‌های مالی از خدمات ترجمه و تفسیر دارد که دولت هند هزینه آن را حدود 14 میلیون دلار برآورد کرده است. سازمان ملل متحد در این مسیر با دولت هندوستان همکاری خواهد نمود، و در بودجه خود جایی برای پرسنل و تجهیزات لازم برای پیاده‌سازی یک زبان جدید باز خواهد کرد.

اگر چه به نظر می‌رسد هندی می‌تواند به زبان بعدی سازمان ملل تبدیل شود؛ اما نظرسنجی اخیر نشان می‌دهد که کشورهای عضو این نهاد ترجیح می‌دهند که اسناد را فقط به زبان‌های انگلیسی، اسپانیایی و فرانسوی دریافت کنند. همچنین دولتمردان هند هنوز هیچ قدم جدی برای تبدیل کلامشان به هفتمین زبان رسمی سازمان ملل برنداشته‌اند. گزارش United Nations نشان می‌دهد که در حال حاضر هیچ پیشنهادی در این مورد مقابل مجمع عمومی وجود ندارد. شاید افزایش زبان‌های رسمی سازمان ملل بیشتر یک ژست نمادین باشد تا روشی برای پذیرش کشورهای عضو.

 

در ادامه حتما بخوانيد: اسامی کشورها به چه معناست؟